Verspreiding huis aan huis

De verspreiding van huis aan huis van lectuur kent een lange geschiedenis. Al vele decennia lang maakt men gebruik van dit middel om de doelgroep te bereiken. Het is relatief makkelijk en het slagingspercentage van de doelstelling is groot. De verspreiding huis aan huis gebeurt vooral bij reclamekrantjes. De meeste bedrijven, ondanks de toename van het internetgebruik, zien in de papieren boodschap nog steeds een betrouwbaar medium. Vaak maakt het toch net een iets andere indruk dan het verschijnen van een reclame op het beeldscherm.   

De verspreiding van huis aan huis in de praktijk

De kosten voor de lezer van zulke krantjes is meestal nihil. Het is uiteraard de plaatser van de advertentie die betaalt voor de plaatsing en verspreiding van de boodschap. Interessant genoeg is de reclame nog steeds een must om aan de eis van bekendheid te voldoen. De bezorgers van dit soort kranten zijn in de regel personen die even in bijvoorbeeld de avonduren iets bij willen verdienen. Behalve het bezorgen moeten ze ook de krantjes bundelen en soms zelf in een apart zakje plaatsen zodat de ontvanger een net pakketje in zijn brievenbus vindt. Erg lucratief lijkt het niet, maar zolang het een bepaald vast inkomen garandeert, blijven mensen dit werk doen.   

Varianten van de verspreiding van huis aan huis

Behalve de reclamekranten zijn er nog voldoende andere varianten van producten die van huis tot huis worden verspreid. Denk aan de dagbladen, de weekbladen en natuurlijk de reguliere post, al is dat laatste misschien niet zo´n goed voorbeeld omdat dat via adressen verloopt en niet ongeadresseerd. Het verspreiden van huis aan huis heeft een tijd geleden de ergernis van bepaalde individuen veroorzaakt wat ertoe geleid heeft dat niet zomaar elk huis lukraak het doel mag worden van menig reclameblaadje. De ontvanger mag ervoor kiezen of hij de blaadjes in zijn brievenbus beland wil zien. Hij kan dit aangeven door middel van een stikker. De stikker geeft aan wel of niet geïnteresseerd te zijn in ongeadresseerde post. Zodra er een "nee"-sticker op de brievenbus zit, weet de postbezorger dat hij het krantje onverrichterzake weer mee terug moet nemen. Of de sticker-optie van de ontvanger erg veel rep en roer teweeg heeft gebracht in reclameland weet ik niet, maar het zal wel fors het aantal krantjes hebben gereduceerd. Een andere toepassing van verspreiding huis aan huis is het verkopen van goederen. Vroeger was dit meer in gebruik dan tegenwoordig. Er waren in de jaren '70 en '80 veel protesten van organen zoals de Consumentenbond tegen dit soort praktijken en daardoor is deze vorm van huis aan huis verspreiding waarschijnlijk zeer afgenomen.


Delen